Niemand kan het gemist hebben. De week van de oranje gebouwen. Een internationaal initiatief om aandacht te vragen voor een verschrikkelijk onderwerp. Elke acht dagen wordt een vrouw vermoord omdat ze vrouw is. Geweld binnen een relatie, of een ex-relatie.
Vorig jaar hebben we besloten om al het beleid en alle budgetten samen te voegen omdat er te weinig concrete actie is. Te vaak horen we dat mensen niet weten waar ze terecht kunnen. Met vragen, of met signalen. (meer…)
‘Black friday’. Tijdens dit soort weekenden is er heel erg veel verkeer rondom de Mall. U weet het.
Daarom ben ik een aantal keer met de auto naar de Mall gereden. Voor mij niet per se logisch, want wij wonen er om te hoek. Maar om het verkeer zelf uit eerste hand mee te maken pakte ik de auto. (meer…)
Dit najaar mag ik aansluiten bij iets bijzonders (vind ik). Vanuit de politie, defensie en de NCTV wordt een cursus aangeboden over veiligheid.
En als je dat dan een beetje sjiek maakt, of pittig, dan mag het een leergang heten. Vanuit het ministerie werd ik benaderd of ik mee wilde doen. Eerst dacht ik dat het voor burgemeesters was – we doen vaker cursussen en opleidingen om al maar beter te worden in ons werk. (meer…)
Deze week mocht ik in gesprek met rechters en medewerkers van de rechtbank in Amsterdam. Op initiatief van mijn gewaardeerde collega van de gemeente Diemen spraken wij met elkaar. Burgemeesters en rechters kwamen samen om met elkaar van gedachten te wisselen.
Het onderwerp was de rol en plek van gemeenten in de rechtstaat. (meer…)
Op mijn werkkamer staat een flip-over. Voor de digitalen onder ons, dat is zo’n bord met papieren vellen er op, waarop je met een stift kunt schrijven.
Af en toe schrijf ik daar dingen op, met grote letters, als ik ze in het oog wil houden.
Het laatst heb ik op het voorblad bijgeschreven: (meer…)
We hebben natuurlijk overal een mening over. En die mening steken we nooit onder een stoel of bank. We weten zo’n beetje alles beter, hebben overal commentaar op en zijn zelden te bescheiden om al die inhoudelijke ‘feedback’ voor onszelf te houden.
Handhavers, hockeytrainers, en ook als je in de politiek zit krijg je ’t om de oren.
Veel, vaak en steeds minder vaak genuanceerd. (meer…)
In onze gemeente is een hoop te beleven. U weet het.
We hebben dat leuke tijdschrift: LV Verrast.
Dat wekt wel een beetje de indruk dat mensen nog altijd verrast zijn door wat er allemaal te doen is. En dat klopt ook wel. Dus lees dat magazine vooral goed door. Het is dan wel geschreven vanuit het oogpunt van toerisme – toerist in eigen dorp is ook heel goed te doen. (meer…)
Deze week is het dan zo ver.
In twee raadsvergaderingen gaat het beginnen. Het laatste van van alles. Voor de gemeenteraad dan. En voor het College. De eerste financiële tussenstand van dit jaar wordt door de gemeenteraad besproken, maar ook de afrekening van vorig jaar. En ook, met ‘algemene beschouwingen’ erbij, het voorontwerp voor de begroting van volgend jaar en de jaren erna. (meer…)
Voor de één is het slimme technologie die het leven makkelijker maakt, voor de ander klinkt het vooral ingewikkeld.
Maar de groep mensen die de kansen van “AI” zien groeit hard. Vooralsnog is AI voor de meesten in Nederland vooral: apps op je telefoon waar je grappige filmpjes of foto’s kunt maken. Of een tool die werkstukken voor je in elkaar flanst. Op steeds meer scholen gaan ze er al van uit dat je dat gebruikt, dus dat je minder tijd nodig gaat hebben voor je huiswerk. (meer…)
Schelden
Het is eenvoudig om van achter een scherm je mening het internet op te gooien. Waar het vroeger met een ganzenveer, inkt en een wax-zegel moest is dat nu heel simpel geworden.
Voor sommige mensen te snel en simpel. Geloof me, ikzelf kan er over meepraten.
Het risico van te makkelijk je mening spuien is dat je soms ongenuanceerd overkomt. Zeker als je je laat meevoeren in opruiend of ongenuanceerd taalgebruik van een ander. (meer…)
Sinds jaar en dag hebben gemeenten adviesraden. In allerlei vormen, van cliëntenraden tot gebiedstafels en nog meer. En hoewel het formeel natuurlijk niet zo is, vind ik zelf de bezwaarschriftencommissie, de rekenkamer en de ombudsman ook een adviesraad-functie in zich dragen. Uiteraard niet als primaire taak, maar ik laat me graag adviseren én corrigeren door deze organisaties.
De adviesraad sociaal domein Leidschendam-Voorburg heeft een pittige kluif. Zij adviseren gevraagd en ongevraagd – en ja, dat maken ze 100% waar – het college van burgemeester en wethouders. Over – in principe – alles wat het sociaal domein raakt. (meer…)
Hoewel we in de Haagsche regio snel kijken naar de ‘grote steden’ Zoetermeer, Delft en natuurlijk Den Haag, mogen wij er zelf ook best zijn. Leidschendam-Voorburg is de 40e gemeente in omvang, er zijn 300 gemeenten kleiner dan wij zijn.
Hoe groot of klein je ook bent, in je eentje is het voor geen enkele gemeente meer te doen. Inkoop van jeugdzorg, toezicht op milieuregels, het openbaar vervoer, teveel om op te noemen.
Het is 85 jaar geleden dat de Duitsers op verraderlijke wijze ons land binnenvielen. We hadden ijdele hoop. Want we dachten als Nederland neutraal te kunnen blijven.
Enerzijds door geen wapens te kopen – we kennen allemaal de foto’s van de soldaten die naar het front moesten fietsen…. anderzijds door de Duitsers te blijven benaderen als bevriende natie.
Terwijl er al jarenlang mensen uit Duitsland naar Nederland vluchtten. (meer…)
Er vindt veel criminaliteit plaats in en rondom de zorg. Of het nou de smokkel van illegale medicijnen is, of het oneerlijk indienen van declaraties. Het Openbaar Ministerie liet vorig jaar weten dat de schatting nu is dat er voor 10 miljard euro aan zorgcriminaliteit plaatsvindt. Dat bedrag is dan ‘alleen’ nog maar de fraude. Dus: bewust onterechte declaraties, oneerlijke facturen, bewust foutief gebruik persoonsgebonden budget. Ongelofelijk wat een bedrag. Let op: gestolen geld is netto, dus eigenlijk kun je het bijna dubbel tellen. (meer…)
Deze week is er het Bestuurlijk Overleg Zorg- & Veiligheidshuis Haaglanden. Anders dan de naam doet vermoeden is dat geen huis op zichzelf, maar een ‘netwerkorganisatie’. In deze tijden worden netwerkorganisaties met name opgericht (of: dat zijn ze al wat langer) omdat de samenwerking niet vanzelf goed gaat. En dan met name de samenwerking op verschillende werkterreinen.
Bij ‘huiselijk geweld’ (het is niet ‘huiselijk’ – het is ‘in huis’) spelen veel dingen een rol.
Vaker schreef ik over kennismaken, bij mensen langs gaan. Een van de mooiste kanten van het burgemeesterswerk. Nog altijd heb ik de grote groslijst van aan het begin nog niet af. Die lijst was ook wel makkelijker gemaakt dan vervuld. “Alle scholen” – dat begint z’n voltooiing wel te naderen. “Alle Buurt Preventie Teams” ook. “Alle wijkagenten” en “alle huisartsen” inmiddels ook. “Alle begraafplaatsen” ook. Maar “alle sportclubs” nog lang niet. En ook “alle kerken” en “alle begrafenisondernemers” nog lang niet.
Daar ben ik deze weken dan extra zoet mee. (meer…)
Zoals overal in het land worden ook in onze veiligheidsregio ‘de onderwerpen’ verdeeld over de leden van het bestuur. Elke burgemeester heeft een onderwerp. Zo heeft Rijswijk de ‘oranje kolom’ – de gemeentelijke taken en rollen bij rampen en crisis. De ‘witte kolom’ wordt ‘gedaan’ door de burgemeester van Pijnacker-Nootdorp – de afstemming en samenwerking van de zorg. Ik mag mij bezighouden met de informatievoorziening en de meldkamer, en de communicatie. Niet de voorlichting, wat communicatie betreft, maar de manier waarop de hulpdiensten de informatie en meldingen doorgeven en -krijgen. (meer…)
Deze maanden ben ik bezig met het kennismaken met de huisartsen. Eerder al begrafenisondernemers, zorginstellingen, en nu dus ook de huisartsen. De meeste mensen zien hun huisarts niet zo vaak. Mooi is dat. Maar er zijn natuurlijk ook mensen die veel en vaak de huisarts nodig hebben. Goed als zij of hij dan in de buurt zit.
Wat mij opvalt is de passie waarmee ze spreken over hun beroep, hun directe collega’s en over hun patiënten. Huisartsen werken heel nauw samen met ondersteuners, die zijn inmiddels echt onmisbaar geworden. (meer…)
Sinds jaar en dag gaan de burgemeesters van Nederland de hei op. Van dinsdagavond tot donderdag-ochtend. Ieder dagdeel is gevuld met sprekers, inhoud en uitwisseling van ervaringen.
Toen deze ‘conferenties’ begonnen, telde Nederland iets van 750 burgemeesters. Inmiddels is dat aantal gedaald tot 342, op het moment van schrijven. Maar ook dat zijn er teveel voor een intensieve conferentie van deze omvang. (meer…)
U heeft het vast wel eerder gelezen. In 2001 werd ik politiek actief in de provincie Zuid-Holland.
Nou ja, toen was dat in Schiedam. Daar werd ik fractieassistent, en in 2002 raadslid. Later werd ik wethouder en weer later burgemeester. Maar op al die plekken had ik geen rol bij het plaatselijke carnaval.
In Leidschendam-Voorburg is dat wel anders. Vorig jaar heb ik de sleuteloverdracht nog gemist, vanwege een dubbele boeking.
De carnavalsmis (Stompwijk) en het kindercarnaval (Leidschendam) heb ik toen wel meegemaakt. (meer…)
Voor de derde keer sinds ik uw burgemeester werd mocht ik helden-diploma’s uitreiken. Dat vind ik veel, in m’n vorige gemeente kwam ik in al die jaren niet tot vier. Terwijl de polder daar net zo waterig is als onze omgeving.
We hebben een geslaagde redding gehad in het zwembad, door kinderen. We hebben een geslaagde redding gehad in Stompwijk, inclusief reanimatie. En vandaag eerden we mensen die iemand uit de Vliet gehaald hebben, inclusief EHBO. Het is toch niet normaal, dat je zomaar zelf het water in springt om iemand eruit te halen! Nee, dat is niet normaal. (meer…)
Dit jaar gedenken en vieren we 80 jaar bevrijding. Dat doen we vanaf afgelopen zomer.
Ik schreef er al eerder over: we hebben ‘vrijheid’ als thema en plaatsen bijzondere data in dat kader. Zo stonden we bijvoorbeeld rondom coming-out-day stil bij de Tweede Wereldoorlog. Maar ook bij de vraag: wat is vrijheid voor een groep, als een andere groep zichzelf niet mag of kan zijn? We hebben het plaatsen van de lichtjes bij de oorlogsgraven groter aangepakt, met een samenkomst met de militaire veteranen van LV en hun partners. (meer…)
Soms moet je een traditie beginnen – zoals bijvoorbeeld het recente Ted Meines-symposium. Dat noemden we niet voor niets het ‘eerste’. Een eerste in een – kleine knipoog – lange traditie. Een oudere traditie is de kerstboom als lichtbrenger in de wereld. In Noord-Europa doen we dat al een jaar of 2500, liefst met een boom die groen blijft in de winter. Lichtjes er in en er omheen, tegen het donker.
Het gezegde is niet voor niets: met 1 ontstoken kaarsje is het duister niet meer absoluut. (meer…)
Komende zomer is Den Haag het toneel van een bijzondere gebeurtenis. De NAVO vergadert in de Hofstad. Nog nooit kwam de grote conferentie van de NAVO samen in Nederland. Alle leiders van de landen die lid zijn, van Canada tot Spanje en van Turkije tot de Verenigde Staten.
Tien jaar geleden kwam de NSS-top naar Den Haag. Dat was een ‘top’-conferentie die over nucleaire wapens ging. Dat was al een grote gebeurtenis, waar heel erg veel bij kwam kijken.
Ongelofelijk veel hotels werden afgehuurd, wegen afgezet, hulpdiensten klaargezet. (meer…)
Veiligheid is belangrijk. Ja.
Makkelijk gezegd, natuurlijk. En iedereen is het er mee eens.
Maar wat bedoelen we dan, als we dat zeggen? Dat je de struiken langs een fietspad kort snoeit, zodat er geen enge mensen (meestal: mannen) achter verstopt kunnen zitten?
Dat je de verlichting in een donker buurtje goed fixt? Uiteraard. (meer…)
Er zijn onderwerpen waarover je eenvoudig felle meningen kunt uitlokken. Vuurwerk bijvoorbeeld.
‘Je moet gewoon handhaven’ en ‘je moet niet zo moeilijk doen’ en ‘het is traditie’ en ‘het milieu’. Om er maar een paar klaar te leggen. Een paar jaar geleden is een aantal categorieën vuurwerk jaar-rond toegestaan. Fop- en sierwerk van ’t kleinste soort. Alleen: ook die soorten vuurwerk groeien in kracht. Dat is in ieder geval door de huidige regelgeving niet te handhaven. (meer…)
In Leidschendam-Voorburg hebben we hele mooie verpleeg- en verzorgingshuizen. Met regelmaat mag ik er op bezoek, een verjaardag, een werkbezoek.
Of, vorige week nog, met de wijkagent een praatje met de locatie-manager.
De plek die zo’n huis inneemt in de wijk is van grote waarde. En dan niet als vastgoed, maar de rol die een verzorgingshuis kan spelen in de gemeenschap. (meer…)
In Nederland hebben we een best bijzondere manier om aan een nieuwe burgemeester te komen. In de meeste landen kiezen mensen de burgemeester rechtstreeks, dus door een naam aan te kruisen op een briefje.
Dat brengt vanzelf met zich mee dat burgemeesters in die landen een andere positie en rol hebben dan bij ons. Het wordt vanzelf politieker wat hij of zij doet en wil. Dat komt onder meer omdat de burgemeester op deze kies-wijze ook volksvertegenwoordiger wordt. (meer…)
In samenwerking met buurgemeenten en de veiligheidsregio en het waterschap denken we na wat er moet gebeuren als er een ramp, crisis of zelfs oorlog komt.
De kans op een ramp is groter dan de kans op een oorlog, denk ik. Een ramp, dat kan een grote brand in de file in een van de tunnels zijn.
Of als de regenbui van een paar jaar terug, die in Zuid-Limburg viel, als die op Delft valt. (meer…)
We willen er voor zorgen dat kinderen en jongeren zelfbewust kiezen om ‘nee’ te zeggen als er verleidingen op hun pad komen. Met verleidingen bedoel ik niet alles wat leuk en opwindend is maar dingen die kunnen leiden tot verslaving of crimineel gedrag.
Jongeren komen – te vaak – makkelijk in verleiding om snel geld te verdienen. Dat heeft ook te maken met de fase waarin hun hersens ontwikkeld zijn. (meer…)