Op mijn werkkamer staat een flip-over. Voor de digitalen onder ons, dat is zo’n bord met papieren vellen er op, waarop je met een stift kunt schrijven.
Af en toe schrijf ik daar dingen op, met grote letters, als ik ze in het oog wil houden.
Het laatst heb ik op het voorblad bijgeschreven: ‘niet rennen in de gang’. Een collega kwam met deze zin, als symbool voor de houding dat je niet moet panieken als de stress toeslaat.
Of, dat je niet nerveus moet gaan doen als het spannend wordt. Blijf kalm, pak het aan, straal uit dat je controle hebt of gaat hebben.
Al langer geleden schreef ik er op: ‘je mond moet niet gaan waar je voeten niet geweest zijn’. Die leerde ik van een collega-burgemeester.
Een mooie uitspraak: als je ’t ergens over hebt, ga eerst eens even kijken? En wie doet dat?
Hoe vaak denken we niet: ik weet wel waar dit over gaat?
Deze week ga ik met de lokale mensen van de fietsersbond fietsen.
Eropuit, zogezegd. Heel leuk, weer of geen weer. Met eigen ogen dingen zien, maar beter nog: met hun ogen dingen zien.
Altijd goed. Fietsen kan op veel plekken goed en veilig. Maar lang niet overal…