Column Han van der Horst – Woningbouw? Niet bij mij in de buurt!
Lieve mensen, U weet dat een belangrijkste oorzaak van de woningnood is het steeds maar weer procederen door omwonenden. Die zijn allemaal net zo voor nieuwbouw als U en ik. Alleen niet bij hen in de buurt. Ze maken bezwaar, die toekomstige buren. Ze lopen naar de raad van state. Ze stapelen beroep op beroep tot tenslotte de overbelaste afdeling bestuursrechtspraak de knoop doorhakt. Dat kan jaren duren.
Een mooi en buitengewoon bizar voorbeeld daarvan deed zich de afgelopen jaaaaren voor in Schiedam.
Laat ik eerst de schaakstukken eens neerzetten. Om te beginnen is daar een glanzende parel aan de industriële kroon van Schiedam, Huisman Equipment. Dat bedrijf koos in 1998 domicilie in de jeneverstad en wel in in het westen van de stad vlakbij de Nieuwe Maas. Want Huisman bouwt spectaculaire dingen, die je sindsdien boven de daken op ziet rijzen als je er langs komt. Een bouwsel van Huisman vaart – op de hoge zee – meestal maar je kunt het nooit een schip noemen. Het is een reusachtige drijvende kraan. Het is een lier. Het zijn boorinstallaties. Bij Huisman kunnen ze op maritiem gebied als het moet alles. En wat ze er maken, heeft een ding gemeen: het oogt altijd spectaculair. En – dat ziet leek niet – het is altijd zeer geavanceerde toptechniek. Daar kan Elon Musk een punt aan zuigen. Huisman is letterlijk een wereldbedrijf want de medewerkers verrichten overal ter wereld servicewerkzaamheden.
Toch zit het niet lekker tussen Schiedam en Huisman. De directie is steeds bang bekneld te raken in allerlei gemeentelijke regelgeving. Ze is als de dood voor gerechtelijke procedures vanwege bijvoorbeeld geluidshinder. Lastige bureaucraten tegenover licht paranoïde ondernemers. Dat werk.
Nu zetstuk nummer 2. Een stukje verderop van Huisman aan de Vlaardingerdijk – aanrijroute voor de A 4 vlak bij Metro Vijfsluizen, ligt nog een stukje onbebouwde grond tussen het wegdek zelf, een villawijk en wee torenflats, die alweer een jaar o zestig oud zijn. Daar was nog ruimte voor twee torenflats extra. Let´s Go West heette dit project. In 2020 al – zes jaar terug – had de eerste paal geslagen moeten worden.
Dit leidde tot grote schrik in de directievertrekken van Huisman. Daar zagen ze het al aankomen: flatbewoners die vanwege geluidsoverlast of te zwaar verkeer de ene procedure na de andere aanspanden. Peperdure oplossingen door de rechter opgelegd.
Huisman besloot die klagers voor te zijn. Het bedrijf maakte zelf bezwaar tegen de bouw van de beide torenflats. De aanwezigheid van zoveel nieuwe bewoners en wellicht bijkomende extra regelgeving, dat zou allemaal belemmerend werken op de bedrijfsvoering van Huisman. Die flats mochten daar nooit komen. De directie begon met een klacht bij de bezwarencommissie van de gemeente Schiedam. Die maakte daar gehakt van. Vervolgens stapte Huisman naar de rechter. Het is een welvarende onderneming met zeer diepe zakken. Ze kon topadvocaten inhuren en tot het gaatje gaan. Steeds haalde Huisman bakzeil. Steeds weer volgde hoger beroep. Zo wisten deze bijzondere scheepsbouwers het nieuwbouwproject zes jaar lang te traineren.
Er ligt nog steeds een veld langs de Vlaardingerdijk.
Het is te bizar voor woorden. Je voert processen om te voorkomen dat er misschien mensen bij je in de buurt komen wonen, die eventueel jou voor de rechter slepen. En ondertussen staat de zo noodzakelijke woningbouw stil.
Je zou er een tragikomische film over kunnen maken. Over deze idioterie. Die zoveel zegt over de manier waarop het er in Nederland aan toe gaat. Ik zeg tegen Huisman: een goede buur is beter dan een verre vriend. Zo kun je er ook over denken. Neurie maar mee met deze oude foxtrot: hallo buurvrouwtje. Het is eigenlijk een bewerking van een nummer dat swing high swing low heet. Dat is ook wel toepasselijk https://www.youtube.com/watch?v=TCyJeN08Xkw&list=RDTCyJeN08Xkw&start_radio=1