Column Han van der Horst – Wieldrechtse Zeedijk
Lieve mensen, hebt U wel eens gehoord van de Wieldrechtse Zeedijk? Als u Dordrecht goed kent waarschijnlijk wel. Anders niet. Het is een betrekkelijk smalle weg in de buurt van de wijk Sterrenburg. Dat Zeedijk is een weidse naam. Die laat zich alleen verklaren door de geschiedenis. De zeedijk is al aangelegd na de Sint Elisabethsvloed uit 1421 die van Dordrecht een eiland maakte in een enorm gebied vol grienden en geulen. Het is een van de grootste rampen uit de vaderlandse geschiedenis. De Biesbosch is daarvan een overblijfsel.
De Wieldrechtse Zeedijk werd aangelegd om gebied terug te veroveren dat na de grote overstroming aanvankelijk aan het water was prijs gegeven. Aan de ene kant zag je weiden en akkerland aan de andere grienden. Langs de dijk verrezen in de zeventiende eeuw enkele boerderijen en woninkjes voor landarbeiders.
Dat is zo gebleven tot Dordrecht in de eerste helft van de vorige eeuw die grienden bij wijze van werkgelegenheidsproject liet inpolderen. Sindsdien is de Wieldrechtse Zeedijk een smalle landweg met hier en daar boerderijen er naast. Het oprukkende Dordrecht heeft de landelijkheid op veel plekken aangetast.
En nu dan gaat de Wieldrechtse Zeedijk een nieuwe periode in haar roemrijke geschiedenis in. Het wordt de kortste verbinding tussen een nog te openen asielzoekerscentrum voor meer dan vijfhonderd bewoners en het winkelcentrum van de wijk Sterrenburg.
Althans, dat lag voor de hand. Maar daar hebben de fijne omwonenden een stokje voor weten te steken. Zij vreesden overlast van passerende groepen asielzoekers en het was al zo druk op de Wieldrechtse Zeedijk. Nu kwamen er ook nog allemaal vreemde snoeshanen bij.
Daarom hebben de Sterreburgers bij de gemeente bewerkstelligd dat er dwars over de Wieldrechtse Zeedijk een hoog hek komt. Dat houdt die verdraaide asielzoekers wel uit de buurt, zo is de gedachte. Allemaal voor hun eigen bestwil aldus de schijnheilen van Sterrenburg, want ze kunnen onderweg autoos tegenkomen en dat is gevaarlijk. Nee, laten ze maar lekker omlopen over de Rijksstraatweg. Inmiddels hebben de bewoners van deze Rijksstraatweg ook al protest aangetekend. Die zien evenmin graag asielzoekers door hun spionnetje, want zulke spiegels zullen de autochtonen nog wel aan de ramen hebben hangen.
Dat hek komt er. Alleen de hulpdiensten kunnen het open maken.
Soms lieve mensen. word ik zo kotsmisselijk van een bepaald soort mensen in dit land. Een hek laten bouwen om asielzoekers uit je buurt te houden. Met allerlei hypocriete argumenten. En dan vervolgens luidkeels klagen dat die mensen zich niet bij jouw normen en waarden wensen aan te passen en dat zij niet integreren. Zou U dat zelf doen, U aanpassen en integreren als U voor de veiligheid achter een hek geplaatst werd. Het is allemaal zo stuitend, zo onbeschaafd. Een hek maken zodat een paar honderd mensen die niet allemaal jouw kleur hebben, een eind om moeten lopen naar de supermarkt.
Eigenlijk is dit net zo iets als de aanval die men in Loosdrecht op de noodopvang voor asielzoekers heeft gedaan maar dan veel geniepiger. Dat gemeentelijke hek zegt: je bent hier niet welkom. We zijn vunzig van je. Blijf uit onze buurt.
Er komt ook nog beplanting op en rond het hek om het geheel een vriendelijker aanzicht te geven. Als wij in dit land grimmig zijn, dan moet dit in ieder geval verborgen worden achter een glimlach.
Au fond is dat hoe de vlag erbij hangt. De bewoners van Sterrenburg zullen hem wel omgekeerd uitsteken net als de boeren van een paar jaar terug. Wieldrechtse Zeedijk, dijk der schande. Hier is een lied speciaal voor de Sterrenburgers. Shadow days https://www.youtube.com/watch?v=daGcpvxPbCo&list=RDdaGcpvxPbCo&start_radio=1