Column Han van der Horst – Verkiezingsstrijd / Willem Drees
Lieve mensen, merkt U ook zo weinig van de gemeenteraadsverkiezingen? Op de plaatselijke radiozenders zijn debatten en vraaggesprekken. Op straat zie je van die dubbele grote kartonnen affiches die aan een lantaarnpaal zijn vastgemaakt. Daar blijft het bij.
Vroeger was het anders. Dan gaven de kiezers massaal van hun voorkeur blijk. Op zeker de helft van de ramen bij ons in de stad – zo niet meer – prijkte een affiche van een politieke partij. Die werden overal kwistig uitgedeeld. Zo kreeg je van te voren al een soort indruk van de uitslag.
Ik heb het nu over de jaren zestig van de vorige eeuw en ik realiseer mij met schrik hoe lang dat allemaal geleden is. We leefden nog in het tijdperk van de verzuiling. Elke zuil wilde in het openbaar zijn kracht laten zien. Dat deed men door het laten ophangen van affiches door de eigen aanhang.
Ook stopten ze propagandamateriaal in de brievenbus. Soms waren dat hele kranten met tal van artikelen. Maar er waren ook originelere methoden om de aandacht te trekken. Iemand als de VARA-coryfee Meijer Sluijzer was daar een meester in. Hij liet in 1956 bij alle huishoudens van Nederland door vrijwilligers – vrijwilligers zat in die dagen ondanks de 48 urige werkweek – hetet visitekaartje van minister president Drees bezorgen. Alles compleet met zijn fuchtie en zijn huisadres erbij. Dat zou in deze zoveel gevaarlijker en minder naïeve tijd geen politicus aandurven. In het handschrift van Drees stond er bovendien op het kaartje ¨Wat ook uw poltieke richting is, ik verzoek u in elk geval vandag te gaan stemmen. Het is van belang dat heel ons volk zich uitspreekt. Dan volgt onderstreept de handtekening: W. Drees.
Het was slimme propaganda voor de PvdA. Het visitekaartje viel dan ook niet overal even goed. Zo schreef in De Telegraaf een professor die overigens alleen maar zijn eigen initialen prijs gaf: ¨Het is ongewenst en verkeerd wanneer een lijstaanvoerder voor de reclame voor zijn verkiezingscampagne zich bedient van de vermelding van zjin functie, in het bijzonder als die functie de hoogste is in de regering¨. Professor Duynstee, toen een bekend lid van de Katholieke Volkspartij, de grote concurrent van de PvdA, noemde het allemaal geraffineerd. Veel kiezers maakten er een geintje van. In het Rotterdamsch Parool las ik: ¨Veel mensen vonden op de ochtend van de verkiezingsdag een visitekaartje van dr. Willem Drees in de brievenbus. Het was verkiezingsstunt op niveau vonden de meesten. Anderen staken gnuivend het kaartje in hun jaszak en overal waar ze kwamen overhandigden ze met een nonchalant gebaar hun visitekaartje. Alsof ze de minister zelf waren¨
Wij kijken met een zekere vertedering naar deze oude tijden. Dat komt omdat we ons de ophef herinneren over het tik tok optreden van de kersverse minister Hans Vijlbrief. Hij plaatste een aantal zelfportretten met daarbij steeds een andere bewindspersoon. Daarachter was een rap te horen want Vijflbrief – in de zestig – wil graag laten zien dat hij helemaal van deze tijd is. Zou de minister niet goed geluisterd hebben? De tekst luidde: ¨Bitches willen met me naar bed¨. Vooral als de bewindsman poseerde met vrouwelijke collega´s, maakte dit een vreemde indruk. Vijlbrief betuigde dan ook meteen spijt. Als ze bij zijn partij een toptalent als Meijer Sluijzer hadden, was dit niet gebeurd. Overigens: een verkiezingsspotje van Rob Jetten doet weer heel erg aan het visitekaartje van Drees denken. Nergens noemt Jetten zich premier maar hij oogt wel heel erg als een staatsman terwijl hij het publiek oproept bij de raadsverkiezingen weer op D66 te stemmen.
Alles bij elkaar zijn de tijden toch minder veranderd dan ik dacht. Weet je wat we doen deze keer. De socialistenmars, dat is zeker goed voor die van Leefbaar Rotterdam. Niet met de waapnen der barbaren https://www.youtube.com/watch?v=U31wN7agkCM&list=RDU31wN7agkCM&start_radio=1