Column Han van der Horst – Het huis van Annie MG Schmidt
Lieve mensen, ik weet niet of U nog een paar spaarcentjes hebt liggen maar anders kunt U met Uw gezin een unieke woning betrekken. In Berkel en Rodenrijs staat het huis te koop dat Annie M.G. Schmidt en de liefde van haar leven Dick van Duijn in 1954 lieten bouwen om daar samen te kunnen wonen met hun peuter. Het adres is Rodenrijseweg 357. De vraagprijs is een kleine een komma drie miljoen euro maar dan heb je ook wat. De twee bewoonden een kapitale villa met vijf slaapkamers en een woonoppervlak van 187 vierkante meter. De tuin valt met 1727 vierkante meter gigantisch te noemen. Ik ging voor U op zoek naar de architect maar op het internet ving ik bot. Misschien dat luisteraars kunnen helpen.
Op de een of andere manier woont Annie M.G. Schmidt in ons aller hart. We kennen op zijn minst het lied van Dikkertje Dap, die naar Artis ging in de regen om de giraf een klontje te geven. We hebben als we wat ouder zijn aan de TV gekluisterd gezeten voor Ja Zuster Nee zuster. En zijn we helemaal op jaren, dan mochten wij als kind misschien bij gods gratie opblijven om op de radio naar de familie Doorsnee te luisteren. En U hebt minsens een van haar vele kinderboeken gelezen.
En nu staat dan haar oude villa te koop. Ik vind dat de gemeente Lansingerland daar onmiddellijk een gemeentelijk monument van moet maken als dat niet al lang is gebeurd. Waarom? Vanwege de architectonische kwaliteit. Kijk zelf maar even op Funda. Maar vooral omdat die villa zoveel vertelt over de wederopbouwtijd en het soort mensen waar Schmidt en haar Dick van Duijn toe behoorden. Ze waren progressiever en vrijer dan de meeste Nederlanders uit die tijd. Ze hadden de oorlog meegemaakt en ze voelden zich bouwers van een vernieuwd Nederland. Daarom bkozen ze voor een villa in een zeer moderne trant: hoekig, met grote ramen en een plat dak. Het was een huis van de nieuwe tijd dat sterk contrasteerde met wat nog meer op de Rodenrijseweg stond. Maar in al zijn grootheid en glorie maskeerde het ook een diep geheim. Annie M.G. Schmidt en Dick van Duijn waren niet met elkaar getrouwd. Dat kwam omdat zijn echtgenote weigerde te scheiden. Dat kon toen nog. Ze kenden elkaar al een jaar of zes, die twee gelieven. Dick van Duijn had gereageerd op een contactadvertententie die Annie, toen 37 jaar oud, in de krant waar zij voor werkte, Het Parool, had geplaatst. Dat was iets heel bijzonders in die tijd. Dat deed je alleen in noodgevallen of als er iets met je mis was maar daar trok ze zich niets van aan. De getrouwde Dick van Duijn reageerde. Ze werden verliefd, ze kregen zelfs een zoontje. Maar een huwelijk zat er niet in. Daarom deden ze een noodgreep. Annie trouwde voor de vorm met de oude vader van Dick, een weduwnaar. Zo kon ze toch zijn achternaam krijgen. Ja, zo ging dat in die dagen. En op die manier bleef zo goed mogelijk verborgen wat voor de meeste mensen in de jaren vijftig nog doorging voor een grote schande.
Dick van Duijn was chemicus met een erg goede baan. Annie verdiende al behoorlijk met haar schrijfwerk. Ze konden het zich veroorloven zo´n kapitale villa neer te zetten terwijl de meeste jonge stellen vanwege de woningnood bij hun ouders op zolder zaten . Annie schreef er het grootste deel van haar gigantische oeuvre. Was zij gelukkig? Dat valt moeilijk te zeggen. Haar man was niet de gemakkelijkste en hij viel ook nog eens ten prooi aan depressies. Hij hield het tot 1981 vol. Toen overwon de melancholie. Hij maakte met tabletten een eind aan zijn leven. Annie was erbij en hield zijn hand vast. Daarna had het huis blijkbaar voor haar alle charme verloren en zij verliet Berkel voorgoed. Haar toneelstuk Er valt een traan op de tompoes is door dit drama geïnspireerd. Dat is het verhaal van dit bijzondere huis. Ik hoop dat er mensen komen te wonen die er gevoel voor hebben. Ik kan alleen maar eindigen met wat misschien wel Annie´s lijflied was. Zeur niet. Loes Luca zingt https://www.youtube.com/watch?v=hYNlsKIWZ_g&list=RDhYNlsKIWZ_g&start_radio=1