Column – Han van der Horst – Grenzeloze liefde
Lieve mensen, U denkt: in Nederland staan de grenzen wijd open. Het is: kom maar binnen, kom maar binnen. In dat geval wens ik u van harte toe dat U de liefde van Uw leven vindt buiten de Europese Unie. Probeer je dan maar eens met die partner van je in Nederland te vestigen. Dat wordt op velerlei manieren tegengewerkt en gesaboteerd. Een mooi voorbeeld daarvan brachten de collega´s van Radio Rijnmond in de publiciteit. Ze maakten een reportage over Michael, die al twee jaar bankslaper is, dat wil zeggen iemand zonder vaste woon- of verblijfplaats die toch ´s-avonds nog wel ergens terecht kan. Hij heeft gewoon een behoorlijke baan. Hij kan alleen met zijn salaris niet aan een woning komen. Dat zou wel lukken, als zijn vrouw en kinderen uit Zuid-Afrika zich bij hem mochten voegen. Zij is hoog opgeleid en kan zelf ook een goed salaris verdienen. Dan komt een huurwoning in de vrije sector binnen bereik. Dat hoopt het stel tenminste.
Om je liefdespartner naar Nederland te halen, heb je voldoende huisvesting nodig en een vast inkomen. Anders wordt een verblijfsvergunning niet verstrekt. Omgekeerd worden aan de partner ook hoge eisen gesteld. Die moet een inburgeringsexamen doen met Nederlandse taal erbij dat wordt afgenomen in de Nederlandse ambassade waaronder het land van de partner valt. In veel gevallen betekent dat een enorme reis. Het examen wordt per computer afgenomen is lastig te halen als je aangewezen bent op zelfstudie.
Nederland is namelijk niet gediend van buitenlandse levenspartners, tenminste als zij niet uit overwegend blanke landen komen.
Dat heeft Michael zijn problemen bezorgd.
Dit saboteren van grensoverschrijdende relaties is al een jaar of dertig aan de gang. De bedoeling daarachter was officieel schijnhuwelijken te voorkomen. Ik trouw lekker met een Nederlander. Presto. Ik ben binnen. Zodra ik het felbegeerde Nederlandse paspoort heb, vraag ik scheiding aan. Met een beetje geluk moet die domme Nederlander nog alimentatie betalen ook. tegelijk wil de regering op deze manier gedwongen huwelijken voorkomen. Daarbij gaat de verdenking vooral uit naar Marokkanen. Het zou eens een andere minderheid wezen.
Deze wantrouwige manier van denken heeft te maken met een typisch trekje van het Nederlandse nationalisme. Wij denken dat wij bewoners zijn van een klein kikkerlandje maar we hebben de zaken wel beter voor elkaar dan in de rest van de wereld. Ook staan wij moreel op een hoger peil. Daarom moeten we er heel erg voor waken dat anderen geen misbruik maken van onze goede inborst. De staat moet trouwhartige burgers beschermen tegen de verleidingen van het boze buitenland, waarbij lust en liefde een belangrijke plaats innemen.
Hierdoor worden juist echte liefdes gefrustreerd. Het valt niet mee elkaar trouw te blijven als je huwelijk zo zwaar wordt gesaboteerd en tegengewerkt. Dat houd je eigenlijk alleen vol als aan beide kanten van de grens hele families dat huwelijk consequent steunen. Daarom komen gearrangeerde en gedwongen huwelijken juist wel tot stand compleet met verblijfsvergunning in Nederland.
Natuurlijk wordt er gezegd: als je zo verliefd bent, ga dan naar het land van die ander. Dat hoort namelijk ook bij het Nederlandse denken. Dat wij het partners moeilijk maken hierheen te komen, is volkomen normaal. Dat de Nederlandse partner zich vestigt bij de geliefde, dat is echter net zo vanzelfsprekend. Niemand ziet de paradox.
In de praktijk gebeurt dat natuurlijk ook. We moeten daarbij vooral denken aan goed opgeleide jonge mensen die we in Nederland hard nodig hebben om een geavanceerd bedrijfsleven op te bouwen. Die kunnen overal terecht en ook nog voor behoorlijke salarissen. Dan is de keuze snel gemaakt. Je toont de middelvinger aan het vaderland en vertrekt voorgoed naar die geweldige stad van je geliefde. Met het mooie weer en uitzicht op de bergen.
Nu ik hier toch over bezig ben: hetzelfde geldt natuurlijk voor jongvolwassen kinderen die noodgedwongen bij papa en mama op zolder wonen. Het is gezien de huidige woningnood in Nederland heel verstandig je als Europeaan te beschouwen. Je mag je overal in de EU vrij vestigen en daar werk aannemen. Taalproblemen? De taal leer je wel vooral als je ter plekke de liefde van je leven tegen komt. Verder is het een kwestie van calculeren. Wat zijn de kosten van het dagelijkse levensonderhoud? Hoeveel procent van hun salaris zijn de autochtonen gemiddeld aan woonlasten kwijt? Hoeveel houd ik dan over om van te leven? Ik zou het wel weten. En je kunt na een aantal jaren altijd terugkomen als de situatie in Nederland verbeterd is. Je bent burger van de EU. Profiteer daarvan. En nu: ma l´amore no https://www.youtube.com/watch?v=7l6p8vOy36E&list=RD7l6p8vOy36E&start_radio=1