Column Han van der Horst – De blaadjes vallen!
Lieve mensen, U hebt vast wel de berichten gehoord of gezien over de blaadjes die dit jaar in augustus al van de bomen vallen. Het was op radio en televisie. Het stond in de krant. Deskundigen legden uit dat het door de droogte kwam. Om vocht te sparen stoten bomen hun bladeren af. Het was nieuw voor mij maar ik begon er in de buurt op te letten. En iderdaad: er lagen overal blaadjes op de grond. Aan de hoeveelheid kon je zien dat de bomen er geen drama van maakten.
Toch is het opvallend. Toen ik kind was, kwam de herfst in september al tot volle wasdom. We klosten door de afgevallen bladeren heen en schopten die omhoog. Tegenwoordig kun je dat pas eind oktober, begin november doen. Dat is toch wel een blijk van klimaatverandering. Dat kun je misschien wel weglachen maar zeker niet weg redeneren.
En dan: ik ben dit jaar nog maar één keer lastig gevallen door een wesp. Het was in tramlijn 11 op de Tweede Middellandstraat. En verder niet. Vroeger brachten wespen massaal hun oude dag door op en rond onzer limonadeglazen. Het was helemaal niet vreemd als er een op de ruit zatt, die dan voor paniek zorgde. Mijn moeder haalde dan een theedoek uit de keuken om het beest met veel misbaar terecht te stellen. Ze raakte de wesp vol en die viel dan op het kozijn. Als ze dood waren, konden ze ook nog steken, waarschuwde ze .
Van muggen ook geen last gehad. Ik weet niet hoe het met U is maar ik heb dit jaar zo´n tennisracket om die hinderelijke beesten met een stroomstoot naar de eeuwige jachtvelden te sturen, niet eenmaal hoeven gebruiken. En vorig jaar zeker een tot twee keer per week. Het schijnt trouwens dat wespen muggen als lekkere hapjes bij uitstek beschouwen voor hun larven. Deze kortaangebonden dames zijn dus ook nog onze bondgenotes.
Hoe dan ook, er is een gigantisch insectensterven aan de gang. In mijn tuin zie ik nog maar zelden een vlinder. Er fladderen geen nachtuilen meer rond de lamp. Vliegen – vroeger toch heel algemeen – zitten ook niet meer op het raam. Een tor heb ik in geen jaren gezien terwijl ik wel als kind oma regelmatig hoorde roepen: ¨Wat zit daar nou weer voor een grote tor?
Geleerden vermoeden dat de insecten vanwege ons mateloos gebruik van bestrijdingsmiddelen het loodje leggen. Daarmee snijden we ons in de vingers want heel veel soorten zijn noodzakelijk om planten te bevruchten. Als ze uitsterven, gebeurt dat met die planten ook.
En dit gaat dan gepaard met allerlei ogewenste gevolgen van de klimaatverandering zoals de steeds vaker optredende droogtes.
Wordt Nederland op deze manier een woestijn? Daar ziet het niet naar uit als wij onze beste klimaatwetenschappers mogen geloven. Vier van hen schreven in een wetenschappelijk artikel, dat de warme golfstroom er zo rond 2060 mee begint op te houden. Die zorgt ervoor dat het bij ons niet net zo koud wodt als in Canada, dat ongeveer op gelijke hoogte ligt. Dat zou een gemiddelde daling van de temperatuur betekenen van zeven graden. De stijging van de zeespiegel gaat op de oude voet door, wordt misschien wel erger. Ook de droogte blijft maar er komen wel veel meer stormen.
Nederland krijgt dan lange ijskoude winters van oktober tot bijna mei en korte zomers. U zegt: ze weten zich in Canada anders prima te handhaven. Dat klopt. Maar het heeft 41 miljoen inwoners, iets meer dan het dubbele van Nederland. Maar qua oppervlakte is het zeker 250 maal groter dan Nederland. Hoe gaan we ons handhaven op dat kleine stukje aarde, bedreigd door een nieuwe ijstijd terwijl landbouw zoals we die nu bedrijven, volstrekt onmogelijk wordt?
Daar hoor je de lijsttrekkers niet over. Niet die voor Den Haag en zeker niet die in Uw eigen gemeente. Hoe gaat de Uwe zich voorbereiden op een droge en ijskoude toekomst? Wat gaan wij doen om ervoor te zorgen dat onze kleinkinderen in leven blijven? En dat hun bestaan niet al te onaangenaam is? Nou? https://www.youtube.com/watch?v=J78S4ikmHjA&list=RDJ78S4ikmHjA&start_radio=1