Beluister hier de column

Lieve mensen, afgelopen zaterdag vond in Dordrecht de regionale gay pride plaats. Dat hebt U vast wel gemerkt want overal in Zuid Holland Zuid kondigden grote borden dit zo langzamerhand iconische evenement aan. Het was om zo te zeggen niet te missen.

Behalve in Alblasserdam. Daar werden de borden consequent vernield en beklad. Daarom heeft de organisatie ze weg gehaald. Lennard Lenkens, de grote man achter Dordrecht Pride meent dat ze op die manier niet aan hun doel beantwoorden. De borden werden immers een podium voor haat en dat is niet de bedoeling van de Pride.

Ik moest denken aan de herdenking die een paar dagen na de aanslag op de pride van Berlijn  in Amsterdam bij het homomonument gehouden werd. Daar zeiden sprekers dat het antwoord op haat liefde is. Veel luisteraars denken nu automatisch aan Christus die zijn belagers de andere wang toekeerde.

Het probleem is dat gewone mensen niet op de manier van de verlosser uiteindelijk kunnen triomferen. Het is ongetwijfeld waar dat Lenkens in Alblasserdam een gelegenheid tot het uiten van homohaat heeft weggenomen. De vraag is echter of dit zal helpen. De homohaters die in het geniep en ´s-nachts hun vernielingen aanrichtten, denken ongetwijfeld dat ze nu een overwinning hebben behaald. Dat ze die smerige flikkers eens een poepie hebben laten ruiken. En dat de homo´s in Alblasserdam voortaan wel een stevig toontje lager zullen zingen.

Alblasserdammers vormen een rechtzinnige gemeenschap. de gemeente telt een dikke twintigduizend inwoners. Er zijn niet minder dan zestien kerken en een moskee.  De verleiding is nu groot de homohaat in verband te brengen met het feit dat verreweg de meeste Alblasserdammers kerkelijk meelevend zijn. En hoe je dat dan krijgt: homohaat. Dat is een goedkope manier van scoren. Doen we niet.  In plaats daarvan breng ik iemand ten tonele, die al meer dan veertig jaar geleden veel te jong overleed: Adriaan Stigter. Hij vertelde mij eens in het café. ¨Han je hebt mensen, die zijn tegen je. Het zijn je vijanden. Je moet je niet afvragen hoe dat komt. Dat is niet interessant. Je vijanden, die zijn er om van het lijf houden. Je moet ze onschadelijk maken¨.

In Amsterdam hebben na afloop van de Pride daar een stel Lhtbq+  personen met een sportschoolachtergrond een Queer Knokploeg opgericht. Het is de bedoeling de gemeenschap weerbaarder te maken tegen agressie op straat. En niet met zoete broodjes. Wat dat betreft is het nuttig te wijzen op de oorsprong van al die gay prides. Dat waren de stamgasten van een homobar in New York die de politie de tent uitsloegen toen die voor de zoveelste keer hinderlijk kwamen doen. Dat was in 1969 of daaromtrent. Ik las een artikel van Ton Kniesmeijer een veteraan van de homobeweging. Er kwam een wensdroom in voor: dat agressieve homohaters een koekje van eigen deeg kregen. En dat een van de queer knokploeghelden  zich over zijn liggend slachtoffer boog en hem toebeet: ¨Onthoud, je bent nu in elkaar geslagen door een homo¨.

Ik ben bang dat dit het enige effectieve antwoord is op de nieuwe homohaat: dat haters grote kans lopen de buurt uitgerost te worden door de lui waarvan ze ooit dachten dat je die ongestraft kon mishandelen. Ik weet ook wel dat dit gemakkelijker gezegd is dan gedaan. De meeste mensen zijn nu eenmaal van nature niet agressief. Toch moeten er ook in onze streek genoeg queer  zijn met een sportieve inslag: die aan Thai boksen doen, die op forse motoren rijden, die andere vechtsporten beoefenen. En geloof mij: de enige manier om verkeerde Alblasserdasmmers respect bij te brengen voor de diversiteit in de samenleving, is met de vuist. De enige remedie tegen potenrammers zijn rampoten. Het is triest maar waar. De sterken moeten de zwakken beschermen. En hier is een queer strijdlied dat ik graag door de ether laat schallen Kiss my arse the the queer fight back https://www.youtube.com/watch?v=2kE85sLDKRE&list=RD2kE85sLDKRE&start_radio=1