Beluister hier de column

Lieve mensen, ik weet niet of U er koud of warm van wordt, maar de Ark van Noach mag niet aanmeren in de Rotterdamse Maashaven. Daar verzet het Havenbedrijf zich  tegen. Dit is de zoveelste clash tussen de ondernemer Wim Beelen en de gemeente maar dat is een ander verhaal. Daar wil ik het nu even niet over hebben. Wel over de Ark van Noah. Ook al wordt U er dus waarschijnlijk warm nog koud van.

De Ark dus. Dat is een enorm houten gevaarte van 120 meter lang dat voor een belangrjk deel met eigen handen is gebouwd door de aannemer Johan Huibers. Dit nadat hij eerst een wat kleinere maar in zijn soort toch nog reusachtige voorganger van stapel had laten lopen. Huibers deed dat uit geloofsijver. Hij wilde de verhalen uit de bijbel aanschouwelijk maken en niet met een plaatje. Zo hoopt hij dat meer mensen tot God komen.

Wat moet je van dit enorme ding zeggen? Hij blijft in ieder geval drijven. Ik heb thuis een fotografische herdruk van het beroemde boek de Nederlandsche Scheeps-Bouw-Konst uit 1697. Schrijver was de  scheepstimmerman Cornelis van Yk. Hij had een oom op de werf van de VOC in Delfshaven. Die hielp hem daar als teenager al aan een baantje. Zo leerde van Yk al doende het vak. De oom liet hem bij zijn overlijden al zijn aantekeningen na  over het  bouwen van schepen. Daar heeft Van Yk dankbaar gebruik van gemaakt net als van het werk dat voorgangers eerder hadden uitgebracht. In het eerste hoofdstuk gaat het over de Ark van Noach. Van Yk stelt meteen vast, dat die meteen in stukken zou breken als Noach hem inderdaad gebouwd had volgens de beschrijvingen in de bijbel. Die konden niet kloppen, meende hij. Niet dat Van Yk de waarachtigheid van de Heilige Schrift ontkende. Hij gaf de vertalers van de Statenbijbel de schuld. Zij hadden uit de Hebreeuwse grondtekst de maten verkeerd vertaald. Ik vermoed dat Huibers  de oude Van Yk gelijk geeft. Hij zal zijn moderne Arik best wel zoveel mogelijk bijbelgetrouw hebben nagebouwd maar wel met de correcte maten. Zo krijg je dan die kolos van 120 meter lang.

Johan Huibers heeft niets meer met de Ark van doen. Hij verkocht het schip  maar het is zijn wens dat het  een bijbels museum blijft. Eigenlijk is dat een hartstikke goed idee. En als zo´n schip ergens thuis hoort, dan  toch wel in de grootste havenstad van Europa. Het kan daar fungeren als  symbool voor wat de inwoners van deze zo diverse stad ondanks hun vaak aanmerkelijke verschillen toch gemeen hebben. Om maar wat te noemen:  Noah komt niet alleen in de bijbel voor maar ook in de koran. Zijn Arabische naam luidt Nuh. Hij heeft een naar hem genoemde soera of hoofdstuk. Het is wel een kleintje tegen het eind van de koran, maar dat mag de pet niet kreuken.  Noah komt daarin zelf aan het woord als God hem de opdracht geeft de mensen te waarschuwen voor de komende bestraffing. Allah heeft de aarde als een tapijt voor jullie uitgespreid, riep Noah in wanhoop uit maar nog stopten de mensen hun oren dicht. Toen kwam de zondvloed en het was het te laat. De koran zegt: ¨Vanwege hun zonden werden zij verdronken en daarna in de Hel gevoerd. En zij vonden buiten Allah om voor zich geen helpers¨. Dus daar waren ze dan mooi klaar mee. Noah had intussen net zoals de bijbel het vertelt, de ark gebouwd. Hij was met zijn familie en al die dieren tijdig aan boord gegaan. Voor het overige is de koran nogal kort van stof over de zondvloed. Hoe dan ook, die Ark is echt een boot voor alle gezindten. Laten we de creatie van Johan Huibers koesteren. https://www.youtube.com/watch?v=Xij0RcW6FTA&list=RDXij0RcW6FTA&start_radio=1