Beluister hier de column

Lieve mensen, ik probeer er altijd een gewoonte van te maken dit praatje een beetje regionaal te houden. Het moet gaan over een onderwerp dat ons hier in Zuid Holland Zuid en een stukje van Zeeland raakt. Want mijn stem wordt op zenders in dit gebied gehoord. Vanavond wil ik het hebben over een Europees onderwerp. Het is niet alleen de uitzondering die de regel bevestigt, het gaat ook over iets dat onze huizen binnentreedt, dat bij ons over de drempel komt. In 1816 schreef de Franse denker Francois René de Chateaubriand dat een goede koning niet zomaar bij anderen thuis over de drempel stapte en met al zijn macht binnenkwam. Chateaubriand, daar is overigens ook die specifieke ossenhaas naar genoemd, maar daar hebben we het niet over. Het gaat over wat bij U over de drempel dreigt te komen. Ik maak me daar echt zorgen over vooral omdat het verpakt wordt als de bescherming van onnozele kinderen.

Ik doel op het plan van Ursula van der Leyen en haar Europese Commissie om kinderen tot dertien jaar de toegang tot sociale media te verbieden. Van hun dertiende tot hun vijftiende zouden ze dan een uurtje per dag mogen onder toezicht van hun ouders. Dat klinkt heel goed: kinderen moeten immers tegen de verslavende algoritmes van de grote techbazen worden beschermd. Ook is het internet een gevaarlijke plek waar pesters en groomers vrij spel hebben: iedere keer weer lees je over meisjes en jongens die door chantage gedwongen worden zich voor de camera uit te kleden. Goed dat daar paal en perk aan gesteld wordt.

Stel U voor, die wet wordt ingevoerd. De kans daarop is groot, want in de politiek geniet het denkbeeld van Ursula von der Leyen veel sympathie. Ook in de Tweede Kamer. U zoon flikt wat. Hij moet bij het bureau Halt komen. Er verschijnt iemand van de kinderbescherming. Die stelt vast dat Uw zoon ondanks het verbod sociale media gebruikt. Daardoor is hij uit zijn evenwicht geraakt. U hebt dat niet gemerkt. U faalt als opvoeder. U wordt onder toezicht gesteld al men niet meteen besluit uw zoon in een pleeggezin onder te brengen. U vindt dat bangmakerij en een onwaarschijnlijk scenario. Let op mijn woorden.

Overigens: als U naar Uw kinderen en Uw kleinkinderen kijkt. Zijn ze rijp voor de jeugdpsycholoog, groeien ze op voor galg en rad? Zijn ze schichtig en vereenzaamd? Of gaat het eigenlijk best goed met ze ondanks het feit dat ze de hele tijd op hun telefoon zitten te turen.

Mijn jeugd ligt al lang achter mij. Ik voelde me bijzonder eenzaam en ook wel apart of liever gezegd apart gezet want een klas duldt het niet als een leerling van de normen afwijkt. Als ik toen de beschikking had gehad over sociale media, was ik lotgenoten en geestverwanten tegengekomen. Dan hadden we om zo te zeggen elkaar kunnen helpen en steunen. Ik denk dat dit in de praktijk ook heel vaak en heel effectief gebeurt. Er wordt nu gezegd dat het verbod van mobiele telefoontjes in de klas ook zo´n zegen was. Allicht: in de klas moet je opletten en niet andere dingen zitten doen. Dat is heel wat anders.

Nee, ik ben bang dat we met dit verbod op sociale media voor kinderen het kind met het badwater weggooien. En bovendien de kans missen ze voor te bereiden op een internet waar je inderdaad steeds op je tellen moet passen. We moeten ons niet laten meeslepen door die hype van levensgevaarlijke sociale media. Als de politiek moed heeft, pakt ze de techreuzen aan en stelt verslavende algoritmen buiten de wet. In plaats van kinderen en hun ouders aan te pakken. En diep in te grijpen in de privé aangelegenheden van gezinnen, waar Chateaubriand al tegen waarschuwde. Ik heb hier een oud lied van vroeger over een techniek, die toen ook gevaarlijk werd gevonden. Langs de draden van de telegraaf stuur ik liefdesbriefjes Jeanne Aubert https://www.youtube.com/watch?v=ZcfgweHML8M