Column Han van der Horst – Nachtveiligheidsdienst
Lieve mensen, in het Algemeen Dagblad staat een interview met Manuel Beumer, burger van de Hoeksche Waard en eigenaar van een beveiligingsbedrijf. Hij gelooft na een inbraakpoging in zijn eigen huis niet langer in alarminstallaties. In plaats daarvan laat hij eigen personeelsleden een oogje in het zeil houden.
Het is opmerkelijk dat de krant dit als een nieuwtje beschouwt. Vroeger hadden veel mensen – vooral winkeliers en eigenaren van kleine bedrijven – een contract met een bewakingsdienst die een paar maal per nacht mensen langs stuurde om te zien of de kust wel veilig was. Inbrekers waren gewaarschuwd. De klanten hadden een schildje op de deur met de naam van het bedrijf.
In Rotterdam waren middenstanders massaal aangesloten bij de Nachtveiligheidsdienst. Er bestaan nog steeds ondernemingen met die naam maar voor zover ik het kan bekijken gaat het dan vooral om meldkamers die onmiddellijk actie ondernemen als er bij een klant een alarm afgaat. Het is niet zo dat zij een legertje medewerkers in dienst hebben, dat geüniformeerd en wel – voorzien van een sterke zaklantaarn – overal de deuren en de ramen controleren.
In mijn vaderstad bestond de Eerste Schiedamsche Bewakingsdienst. Die heeft een bijzondere geschiedenis. Tijdens de Eerste Wereldoorlog bestond er grote werkloosheid. De leider van de plaatselijke socialisten, Piet de Bruin, besloot daar zelf wat tegen te doen omdat de gemeente onvoldoende soelaas bood met allerlei slecht betaald graafwerk. Daar danken we nu wel een met dure woningen omzoomde singel aan met de naam Stadhouderslaan, maar goed, dat is wat anders. Piet de Bruin besloot een bewakingsdienst op te richten om zo werkloze Schiedammers aan een baan te helpen. Dat werd een enorm succes. Wat hij ongetwijfeld bedoelde als een tijdelijke voorziening, groeide uit tot een prachtig bedrijf dat tientallen jaren een bloeiend bestaan leidde.
In de Tweede Wereldoorlog werd voor medewerkers van nachtveiligheidsdiensten een uitzondering gemaakt wat de avondklok betrof. Zij kregen een vergunning om in de nacht hun rondes te verrichten. Dat was nogal handig voor het verzet. In Schiedam viel de knokploeg grotendeel samen met de Eerste Schiedamsche Bewakingsdienst. Met vergunning en geüniformeerd konden de verzetsstrijders hun acties ondernemen. Dat waren voor een belangrijk deel potige gereformeerde jonge mannen die onder normale omstandigheden een toonbeeld waren van trouw aan het gezag en het Oranjehuis. Maar nu waren de omstandigheden anders en dus krachtige maatregelen geboden.
Dat er geen mannen met zaklantaarns meer langs komen, is zonder twijfel het gevolg van de automatisering. Wij hebben ons vertrouwen van mensen op elektronische alarmsystemen overgebracht. Daar betalen we de prijs voor. Zelfs de heer Manuel Beumer. En nu vond hij – ongetwijfeld in een flits – opnieuw het wiel uit. In de nacht controleren mensen of zijn deur nog wel op slot zit en zijn ramen niet beschadigd zijn.
Je zult zien dat hij deze dienst weldra ook aan zijn buren gaat aanbieden want je bent ondernemer of je bent het niet. Zo gaat dan van de Hoeksche Waard de victorie uit en wordt de traditie van prachtige bedrijven als de Eerste Schiedamsche Bewakingsdienst in ere hersteld. Ze zeggen wel eens: je kunt nergens meer mensen voor vinden maar ik heb het idee dat dit door kunstmatige intelligentie en politieke en sociale omstandigheden wel eens sneller kon veranderen dan we denken. Hoe, dan ook, dit nummer draag ik op aan alle nachtwakers. Door de nacht klinkt een lied https://www.youtube.com/watch?v=B6sad01jCDc&list=RDB6sad01jCDc&start_radio=1